آن کس که می تواند فضای نوشته های مرا حس کند،می داند که این فضای بلندی هاست،فضایی که هوا در آن پر شور و نشاط است.برای این فضا نباید آفریده شد...تنهایی بی نهایت است- اماببینید که همه چیز با چه آسودگی در روشنایی می آرمد!ببییند که چگونه نفس می کشیم!فلسفه بدان سان که با آن زیسته ام،بدان سان که تا کنون آن را دریافته ام،زندگی خود خواسته در میان یخ ها و کوه های رفیع است- جستجوی هر آنچه غریب و معمایی است.
